Clermont-Ferrand 2008

Er zijn voor iedere kortfilmprogrammator, -regisseur of gewoon –liefhebber twee te onderscheiden periodes in het leven: de periode voor en de periode na Clermont-Ferrand. Zij die terugkomen van een eerste bezoek aan Clermont zijn duidelijk herkenbaar aan hun blije maar ietwat dwaze gelaatsuitdrukking en hun onwrikbaar geloof dat de kortfilm helemaal big is, de langspeler definitief heeft afgedaan en de Kinepolis zeer binnenkort enkel nog kortfilmcompilaties zal spelen. De landing terug naar de realiteit is allesbehalve zacht. Maison de la Culture: 1.400 zitjes Volk! Nog volk! En nog meer volk! De illusie is begrijpelijk. Clermont is het grootste kortfilmfestival ter wereld, met meer dan 170.000 bezoekers word je geconfronteerd met ronduit surrealistische taferelen. Zo is het eerder regel dan uitzondering dat je, samen met 500 andere gegadigden, om half tien 's ochtends in de kou staat aan te schuiven om een half uur later in een oncomfortabele aula naar een handvol volstrekt onbekende kortfilms te gaan kijken. Saai Het geheim van het buitensporige succes van Clermont heeft al menig festivalorganisator slapeloze nachten bezorgd. Het helpt natuurlijk dat Clermont-Ferrand verder zowat de saaiste stad op aarde moet zijn. Als er al leuke winkeltjes, fijne cafés of goede restaurants bestaan, dan zijn die toch verdraaid goed verborgen. Er valt werkelijk niks te beleven in deze middelgrote universiteitsstad. Maar ach, het maakt niet uit, je zit toch voortdurend in een van de 10 cinemas, auditoria of andere vertoningsplekken. De grootste ervan, salle Cocteau, dat zich in het Maison de la culture (een jaren '60 betonnen blok, incl. de foute beige stoffen zetels) bevindt, kan meer dan 1.400 kijkers aan. Carriere Naast de bezoekers zijn er zo'n vlotte 3.000 professionelen aanwezig op het festival. Lees: iedere geselecteerde regisseur, producent, zowat alle nationale filmpromotiecellen (met Flanders Image -i.t.t. de Waalse broeders- als opvallende afwezige) en simpelweg álle kortfilmfestivalprogrammatoren zijn er. Geselecteerd geraken is dan ook de garantie voor een lange festivalcarrière. De hoofdbrok zijn de twee internationale competities. Eentje is gereserveerd voor al de min of meer narratieve films (fictie, documentaire of animatie) (14 programma's), de Labo sectie is voor al hetgeen dat eerder als experimenteel kan worden beschouwd (5 programma's). De films zijn maximaal 2 jaar oud, minder dan 40 minuten en je moet een kopie op 35mm of Betacam kunnen aanleveren mocht je geselecteerd geraken. Ondanks de grote hoeveelheid professionals is het festival uitzonderlijk democratisch gebleven. Professionals mogen weliswaar gratis naar alle voorstellingen maar krijgen verder geen voorkeursbehandeling. Tous le monde fait la queue, ook de gasten. Je kan niet reserveren voor een voorstelling, een ticket is geldig op ieder moment, voor iedere voorstelling. Zaal vol? Snel lopen naar een volgende aan de andere kant van de stad. Ook de prijs is zeer toegankelijk: 3 euro voor een ticket, voor 30 euro heb je een setje van 15. Selectie Het lijkt bijna een promotalk te worden, en dat zou ook andere jaren ook geweest zijn. Maar helaas... hetgeen wat Clermont, naast haar grootsheid, zo uniek maakte was de hoge kwaliteit in selectie. Misschien wat braaf, maar altijd zeer genietbaar tot ronduit fantastisch. Helaas schijnt er dit jaar iets te zijn misgelopen. Van de pak-een-beet 140 films die ondergetekende kon bekijken dit jaar zijn er hooguit zo'n 15 de moeite. De competities zijn nog nooit zo zwak geweest. Waar vorige jaren een film omwille van zijn intrinsieke kwaliteiten werd geselecteerd (goed geacteerd, intrigerend verhaal, knappe regie,...) lijkt het dit jaar belangrijker te zijn of de film uit een niet-evident land komt, welke (politieke) boodschap de film uitdraagt of zijn maatschappelijk engagement. Allemaal best nobel natuurlijk, maar laten we eerlijk zijn, zolang de film crap is: who cares? Niet verwonderlijk dus dat Mompelaar met de Prix Special du Jury ging lopen, het is enkel jammer dat er zo weinig concurrentie was, want deze topfilm verdiende sterkere tegenkandidaten. 2009 Laten we hopen dat Clermont zich herpakt wat programmatie betreft en dat een van de ad hoc eetkraampjes leert een deftige sandwich te maken. Wij geven het festival het voordeel van de twijfel en boeken alvast voor volgend jaar. Tot dan. Frank Moens

filmlijst

****

Mompelaar

***

Alice et moi
Bildfenster / Fensterbilder
Guard Dog
Guide Dog
Hibernation

**

City paradise
Como Todo el Mundo
Jour de Gloire
Premier Voyage

*

Milk Teeth

0

Ter info