Update - de winnaars:
Beste Belgische film: The Corridor van Sarah Vanagt
Beste internationale film: Why Colonel Bunny was killed van Miranda Pennell
Sarah Vanagt won in 2007 met 'First Elections' ook al een prijs op Courtisane.
Miranda Pannells 'Drum Room' (2008) en 'You Made Me Love You' (2007) waren eerder op het festival te zien.
Lees ook volgende reviews op Kutsite.com
Blue MeridianThe Autobiography of Nicolae CeausescuVerjaardagseditie Courtisane viert dit jaar zijn tiende verjaardag maar buiten een bescheiden event in Cinema OFFoff afgelopen februari, zal dit verder zonder veel toeters en bellen verlopen. Volgens Stoffel Debuysere, programmator van het festival, wil Courtisane met deze verjaardagseditie vooral opnieuw back to basic, geen spektakel meer maar een goede, eenvoudige context creëren waarin films vertoond worden. 'Als dit niet blijkt te werken', voegt hij er nog aan toe, 'moet het concept opnieuw herdacht worden maar het is alleszins iets waar we zelf sterk in geloven.' Courtisane wil dus niet op de lauweren rusten maar ieder jaar opnieuw op zoek gaan naar films en videowerk dat relevant is en afwijkend met daarbij steeds de toekomst in gedachten; de nooit afgeronde zoektocht naar de rol en het potentieel van beelden in de hedendaagse mediacultuur.
Politieke cinema
Het programma kent dit jaar een onmiskenbaar politieke invalshoek. De vraag die Courtisane zich stelt is tweeledig: wat kan politieke cinema betekenen en wat betekent het om cinema op een politieke manier te maken. Zo kan je buiten competitie, Godards 'Film Socialisme' kijken, en het vaak bekroonde The Autobiography of Nicolae Ceausescu.
'Het is niet zo dat we heel specifiek op zoek gegaan zijn naar een thema maar dit topic drong zich gewoon aan. Er gaat van heel wat kunstenaars een nieuwe interesse naar kunst en politiek uit. Blijkbaar voelen veel mensen zich weer geroepen om een positie in te nemen. Courtisane wil onder andere nagaan wat er veranderd is sinds de bewegingen van de jaren zestig, wat er veranderd is in politiek en beeldcultuur. Zo tonen we onder andere Qu'ils reposent en Revolte, een film van Sylvain George over migranten in Calais. Het is niet zijn bedoeling om de politiek-economische logica achter de migratieproblematiek te onthullen maar hij wil wel een poëtisch beeld van de situatie geven. Ook tonen we de nieuwe film van Godard, die zonder twijfel discussie zal opwekken.' Zo krijgen we, zoals ook op de website van Courtisane te lezen staan, films met een filosofisch en activistisch discours in artistieke en cinmatografische termen te zien.
Deze aanpak is volgens Debuysere onlosmakelijk verbonden met de visie van Courtisane. 'Voor ons zijn de vraagstelling en de discussie belangrijker dan het geven van een sluitend antwoord. Wij willen geen allesomvattende oplossing presenteren maar de beeldvorming onderzoeken en de macht die je hebt wanneer je achter een camera staat. En hoe je daar als filmmaker mee omgaat. Vandaar dat we ook enkele workshops in ons programma hebben geïntegreerd. We willen jonge filmmakers de kans geven om deze vraagstelling ook in de praktijk om te zetten.'Artists in focus Ook dit jaar wil Courtisane het werk van drie artists in focus belichten: de films van avant-garde filmmaker Robert Beavers, dat ook in Cinematek in Brussel te zien zal zijn, het geëngageerde werk van Robert Fenz en van Sylvain George die in sterke mate beïnvloed is door de filosofische overtuigingen van Walter Benjamin. 'Met het programma dat we hebben samengesteld, willen we grenzen uitwissen. Niet alleen door films te tonen die afwijken van de conventionele vormen maar ook door niet enkel te focussen op vastgestelde genres of categorieën zoals kortfilm, feature film, fictie of documentaire. Het is voor ons niet belangrijk wat voor 'soort' film het is, de vorm noch de inhoud an sich primeert, zolang het werk maar uitgaat van een bepaalde attitude. Met de avonden die in Vooruit georganiseerd worden willen we de link leggen met muziek. Sylvain George bijvoorbeeld gaat de dialoog aan met William Parker, een grote naam in het free jazz milieu. Verder zetten we ook Martin Arnold in de kijker die al een hele tijd werkzaam is in het experimentele film-milieu maar nu een nieuwe adem heeft gevonden met zijn werk rond Walt Disney films. Hij onderzoekt de spanning tussen stilstand en beweging.'
'In onze keuze van de artists in focus is het van belang dat zij al een bepaald traject afgelegd hebben maar ook dat ze in zekere zin samenpassen. Zo werken George en Fenz rond dezelfde thematiek en zijn ze beiden geïnteresseerd in het performance idee, waardoor we in de mogelijkheid waren om de link tussen beeld en klank te leggen. En met Beavers willen we mensen de kans geven om werk te zien dat al heel lang niet meer vertoond is geweest.'Een festival voor iedereen
Ook wil Debuysere er nog eens op wijzen dat dit een festival is voor iedereen en niet als elitair hoeft bestempeld te worden. 'Cinema is traditioneel de meest populaire kunstvorm. De films die wij tonen gaan niet over begrijpen of niet begrijpen maar wel over het geven van bepaalde impulsen. Wij willen ons publiek een uitdaging bieden en hen niks voorkauwen. En al zeker niet betuttelen. Een eerste ontmoeting met dit soort werk kan moeilijk zijn maar het kan wel een boeiende confrontatie bieden. Je leert nieuwe dingen kennen en dat kan heel inspirerend zijn.
Films dienen trouwens ook om herbekeken te worden of "voir est recevoir" zoals de filmmaker Godard het zo mooi stelt. Niet alleen om nieuwe dingen te ontdekken maar ook om de actualiteit van een film in vraag te stellen. De impact die een film bijvoorbeeld tien jaar geleden had, kan compleet achterhaald zijn of ook net niet. Je ziet films op een andere manier als je ze in een verschillende context bekijkt. Daarom dat het niet altijd vruchtbaar is je te beroepen op een canon. Je moet iedere keer opnieuw de kracht en het potentieel van beelden herontdekken.
De klassieke narratieve mogelijkheden van film zijn ook volledig uitgehold, mensen kunnen naar Courtisane komen om andere mogelijkheden te ontdekken.'
Deze openheid wordt ook nog eens benadrukt door de manier waarop het festival is opgebouwd.
Courtisane is een klein festival maar dat is volgens Debuysere zeker geen obstakel om sfeer en dialoog te creëren. 'We hebben geen backstage zoals bij grote festivals dus iedereen heeft de kans om samen te komen. We willen een gevoel van samenhorigheid opwekken en duidelijk maken dat alles kan besproken worden. Dat is voor ons heel belangrijk want door een goede omgeving in het leven te roepen, kunnen er gesprekken ontstaan tussen artiesten onderling of tussen artiesten en publiek. Daarom is het van groot belang dat de artists in focus ook aanwezig zijn op het festival en zelf over hun werk en hun inspiratiebronnen vertellen. Achter iedere film zit een persoonlijkheid en ook dat willen we tonen aan het publiek. Dat is ook een vorm van participatie, hun aanwezigheid is de meest persoonlijke achtergrond die je kan bieden.
Een festival moet vooral persoonlijkheid hebben, warmte, intimiteit en enthousiasme uitstralen en de ploeg die het organiseert moet steeds nadenken waarom ze doen wat ze doen, zonder compromissen te sluiten.''Ons festival is dus voor iedereen toegankelijk maar dit communiceren blijft de moeilijkste opdracht. We willen ons niet blijven profileren als experimenteel, alternatief of eigenzinnig, termen die dikwijls op ons gekleefd worden maar die ook in zeker zin betekenisloos zijn geworden.'
Courtisane viert dit jaar zijn tiende verjaardag maar buiten een bescheiden event in Cinema OFFoff afgelopen februari, zal dit verder zonder veel toeters en bellen verlopen. Volgens Stoffel Debuysere, programmator van het festival, wil Courtisane met deze verjaardagseditie vooral opnieuw back to basic, geen spektakel meer maar een goede, eenvoudige context creëren waarin films vertoond worden. 'Als dit niet blijkt te werken', voegt hij er nog aan toe, 'moet het concept opnieuw herdacht worden maar het is alleszins iets waar we zelf sterk in geloven.' Courtisane wil dus niet op de lauweren rusten maar ieder jaar opnieuw op zoek gaan naar films en videowerk dat relevant is en afwijkend met daarbij steeds de toekomst in gedachten; de nooit afgeronde zoektocht naar de rol en het potentieel van beelden in de hedendaagse mediacultuur.
Politieke cinema
Het programma kent dit jaar een onmiskenbaar politieke invalshoek. De vraag die Courtisane zich stelt is tweeledig: wat kan politieke cinema betekenen en wat betekent het om cinema op een politieke manier te maken. Zo kan je buiten competitie, Godards 'Film Socialisme' kijken, en het vaak bekroonde 
Ook dit jaar wil Courtisane het werk van drie artists in focus belichten: de films van avant-garde filmmaker Robert Beavers, dat ook in Cinematek in Brussel te zien zal zijn, het geëngageerde werk van Robert Fenz en van Sylvain George die in sterke mate beïnvloed is door de filosofische overtuigingen van Walter Benjamin. 'Met het programma dat we hebben samengesteld, willen we grenzen uitwissen. Niet alleen door films te tonen die afwijken van de conventionele vormen maar ook door niet enkel te focussen op vastgestelde genres of categorieën zoals kortfilm, feature film, fictie of documentaire. Het is voor ons niet belangrijk wat voor 'soort' film het is, de vorm noch de inhoud an sich primeert, zolang het werk maar uitgaat van een bepaalde attitude. Met de avonden die in Vooruit georganiseerd worden willen we de link leggen met muziek. Sylvain George bijvoorbeeld gaat de dialoog aan met William Parker, een grote naam in het free jazz milieu. Verder zetten we ook Martin Arnold in de kijker die al een hele tijd werkzaam is in het experimentele film-milieu maar nu een nieuwe adem heeft gevonden met zijn werk rond Walt Disney films. Hij onderzoekt de spanning tussen stilstand en beweging.'
'In onze keuze van de artists in focus is het van belang dat zij al een bepaald traject afgelegd hebben maar ook dat ze in zekere zin samenpassen. Zo werken George en Fenz rond dezelfde thematiek en zijn ze beiden geïnteresseerd in het performance idee, waardoor we in de mogelijkheid waren om de link tussen beeld en klank te leggen. En met Beavers willen we mensen de kans geven om werk te zien dat al heel lang niet meer vertoond is geweest.'
Een festival voor iedereen
Ook wil Debuysere er nog eens op wijzen dat dit een festival is voor iedereen en niet als elitair hoeft bestempeld te worden. 'Cinema is traditioneel de meest populaire kunstvorm. De films die wij tonen gaan niet over begrijpen of niet begrijpen maar wel over het geven van bepaalde impulsen. Wij willen ons publiek een uitdaging bieden en hen niks voorkauwen. En al zeker niet betuttelen. Een eerste ontmoeting met dit soort werk kan moeilijk zijn maar het kan wel een boeiende confrontatie bieden. Je leert nieuwe dingen kennen en dat kan heel inspirerend zijn.
Films dienen trouwens ook om herbekeken te worden of "voir est recevoir" zoals de filmmaker Godard het zo mooi stelt. Niet alleen om nieuwe dingen te ontdekken maar ook om de actualiteit van een film in vraag te stellen. De impact die een film bijvoorbeeld tien jaar geleden had, kan compleet achterhaald zijn of ook net niet. Je ziet films op een andere manier als je ze in een verschillende context bekijkt. Daarom dat het niet altijd vruchtbaar is je te beroepen op een canon. Je moet iedere keer opnieuw de kracht en het potentieel van beelden herontdekken.
De klassieke narratieve mogelijkheden van film zijn ook volledig uitgehold, mensen kunnen naar Courtisane komen om andere mogelijkheden te ontdekken.'