Anthropeau lijkt een bespiegeling over creatie en evolutie. Uit een vormloze organische soep ontstaat primitief mechanisch leven in de vorm van H.R. Giger-achtige sculpturen. Die evolueren al snel naar een meer geavanceerde, bijna menselijke vorm: een mechanische pop die een goddellijke status lijkt aan te nemen om dan op haar beurt nieuw leven te scheppen.

Dit levendige filmpje leunt aan bij het werk van Stan Brakhage en Chris Cunningham. De makers trekken van bij het begin alle registers open, en dat is geen slechte keuze. Uit een schijnbaar chaotische opeenstapeling van geluids- en video-effecten onstaat een unieke, bizarre wereld, waarin de sculpturen op een overtuigende manier tot leven komen. Anthropeau bevat dan ook voldoende audiovisueel vuurwerk om een breed publiek te kunnen boeien.