Genomineerd worden voor een oscar voor beste kortfilm; het is een prestatie op zich. Maar toch: de selectiecriteria van de Academy Awards zijn niet bijster transparant. En het is een beetje de vraag of deze kortfilm zijn selectie bij het beste van 2004 helemaal verdient.

Het hele opzet is zonder twijfel bijzonder leuk. Een man zoekt de liefde van een vrouw die hij enkel kent van zien. Om haar te versieren organiseert hij onder ‘lichte’ dwang een groteske zing- en dansact, waaraan de hele stamkroeg participeert. De georkestreerde knulligheid van een bende sterke acteurs werkt zonder meer aanstekelijk. En het oog voor kleine grappige details illustreert dat de regisseur het bewerken van de lachspieren beheerst. Maar eerder dan kwaliteitsvolle cinema, is dit een langgerekte steengoede mop. Een derde ster haalt dit filmpje dus maar nipt, want het geheel mist net dat tikkeltje sérieux.