Cannes of Berlijn mogen dan wel de bekendste filmfestivals ter wereld zijn, Sundance is veruit het coolste. En niet alleen omdat een Entourage aflevering er zich integraal in afspeelde, of dat alle geselecteerde regisseurs en de heel stoere pro?s (helaas niet ondergetekende) op een ongezien eet- en drinkgelag worden uitgenodigd in de priv? lodge van Robert Redford (nu ja, lodge? 16 slaapkamers is eerder een bescheiden kasteeltje) , hoewel dat natuurlijk helpt.

Sundance is er immers in geslaagd een lichtend baken te zijn in het landschap van de Amerikaanse cinema. Begonnen als een toonmomentje in Salt Lake City groeide het festival, mede met dank aan Robert Redford, in recordtempo uit tot d? place-to-be voor de betere Amerikaanse independent. Want vergis u niet, ook in de States is het zoeken naar plekken die meer dan de voor de hand liggende Hollywood blockbusters vertonen.

Uiteraard kan en wordt er geskied op de vele pistes in Park City, zijn er lodges en suites van ongeziene decadentie (de duurste lodge aangeboden via het festival kost 110.000 dollar voor 10 dagen), maar is het toch vooral de plek waar onbekende Amerikaanse films en regisseurs worden ontdekt en films wereldwijde contracten krijgen aangeboden.

Een ideale plek dus ook voor de korte film. Want op geen enkel ander A-list festival past het ?visitekaartje voor nieuw talent?, wat de meeste kortfilms toch zijn, zo goed bij de ontstaansreden van dat festival. En ja.. ook hier blijft de kortfilmselectie een kleine minderheid ten opzichte van het totale programma. Maar, het zijn toch 5 programma?s en de compilaties worden even vaak en op even goede uren gespeeld als de langere broertjes. Iets waar ook sommige Belgische festivals nog iets van zouden kunnen leren.

Het programma dat wij te zien kregen lag bij wijze van uitzondering in het 30 kilometer verder gelegen Salt Lake City. Maar dat lag niet aan een andere behandeling van de kortfilm door het festival (zowat alle films werden ook in Salt Lake gespeeld) maar wel aan het feit dat alle andere vertoningen reeds lang volzet waren. En ja, ook bij de kortfilmvoorstelling waren lange rijen wachtenden in de hoop om toch nog binnen te geraken. We zijn naar te weinig kortfilmvoorstellingen kunnen gaan om een bindend oordeel te kunnen vormen over de kwaliteit van de selectie maar van wat we zagen waren we zeer tevreden en ja, ook Amerikanen kunnen goede kortfilms maken.

Het meest memorabele was echter de kortfilmprijsuitreiking. Waar je het in Berlijn nog moet doen in een saaie cinemazaal (zonder feestje of zelfs receptie naderhand) is dit in Sundance in een gigantische bowlingtent. Het indrukwekkende complex is helemaal afgehuurd door het festival en de genodigden kunnen gratis drinken, buffet eten (met een culinair verantwoorde pizza selectie) maar uiteraard ook bowlen, (al dan niet retro) arcade games spelen, etc? De uitreiking zelf was dan ook gepast stukken vlotter en spontaner dan bij menig ander festival.

De winnende (maar eigenlijk alle geselecteerde) kortfilms hebben zo toch maar mooi een voet tussen de deur in een sector waar die eerste langspeler toch net iets voor de hand liggender is.
En Robert Redford, die zag ik toevallig aan een tafeltje achter me in een restaurant in Park City en heb hem een respectvolle knik gegeven. Stoere priv?-lodge-feestjes bij de Redfords, here we come.


De winnende films:

- Jury Prize in Short Filmmaking: Brick Novax pt 1 and 2 (USA, Matt Piedmont)
- Jury Prize in International Short Filmmaking: Deeper Than Yesterday (Australi?, Ariel Kleiman)
- Met special mentions voor onder andere The External World (Duitsland, Ierland, David O'Reilly) Bekijk deze film a href="http://www.withusoragainstus.org/?tag=the-external-world">online.

Ook Nicolas Provost was geselecteerd met Stardust