Interview met Fabio Wuytack
Onder het motto ‘eyes wide open’ serveert courtisane kwaliteitsvolle, artistieke documentaires die hun blik niet op de eigen navel richten maar de wijde wereld in het vizier houden. Het zal niemand verbazen dat binnen dit festivalonderdeel werk werd geselecteerd van de jonge Belg Fabio Wuytack. In zijn ‘Two Hands’ draait het om Gaza en de Westelijke Jordaanoever, terwijl ‘Made in Italy’ zijn passie toonde voor het rurale Italië. Beide films werden vaak bekroond. Hoog tijd voor een gesprek, dat er pas in de late uurtjes kwam. Het vergde immers enige moeite van onze kant om de spraakwaterval los te rukken van zijn montagetafel: ‘Made in Italy’ zet zijn internationale triomftocht wel verder, ‘Two Hands’ wordt op courtisane festival en ook op Cannes 2006 vertoond, maar ondertussen stoomt Wuytack alweer een nieuwe prent klaar?
Ja, m'n nieuwe film zal eind dit jaar in première gaan op Canvas. Het zal een extreem "bewogen leven" worden. Het is namelijk een documentaire over het levensavontuur van een priester-guerrillero-artiest. Een man die ook in Irak was als vredesactivist, en in ex-Joegoslavië als aanvoerder van een humanitair konvooi. Het is ook de man die m'n moeder lief had en die mijn fruitpap klaarmaakte. Het is met andere woorden een film over mijn eigen vader: Frans Wuytack. We trokken samen vorige zomer naar Venezuela, om daar het verleden terug tot leven te wekken. Ik kan je garanderen dat het een avontuur van jewelste was.
Mijn vader was er destijds als jonge Vlaamse priester verwikkeld geraakt in een intense sociale strijd. Dat engagement heeft hem bijna zijn kop gekost. Hij werd na vele gewelddadige aanhoudingen gelukkig niet vermoord, maar uit Venezuela verbannen. Toen Hugo Chavez verkozen werd, mocht hij eindelijk naar zijn tweede vaderland terugkeren. Het was een ongelooflijk weerzien. Op de luchthaven werden we door een paar duizend man verwelkomd, met spandoeken en vreugdekreten! Ik wist dat mijn vader heel wat had meegemaakt, maar dat het zo indrukwekkend was kon ik me nauwelijks voorstellen. Stof genoeg, alleszins, voor een uitdagend filmproject!
Weer een ander stuk van de wereld onder je lens. Reis je dan ook nog eens mee naar alle filmfestivals waar je zoveel prijzen pakt?
Na Taiwan, de Verenigde Staten, Libanon en Parijs, waar we in de prijzen vielen, is de spanning er wel wat af. Maar de "Invitation Officielle" van CANNES vind ik wel spannend, omdat het vooral een fictieterrein is. Best spannend om daar als underdog rond te zwerven met een documentaire als ‘Two Hands’.
In Two Hands laat je ons kennismaken met Mohammed Tamin, een Palestijnse hartchirurg die even in België is aangespoeld. Hoe ben je bij die man terechtgekomen?
Hier in Gent. Spijtig dus, dat Mohammed niet op dit festival aanwezig is, hij zit in Saoedi-Arabië. Onze ontmoeting? Ik kwam met enkele vrienden in de residenties voor buitenlandse studenten terecht en daar liepen we Mohammed tegen het lijf. Hij verbleef daar ook, met zijn gezinnetje in die krappe studentenkoten. Wat een gewoon cafégesprek had moeten worden, werd een zeer bewogen discussie. Het conflict in het Midden-Oosten lag me altijd al nauw aan het hart, maar toen ik na ons gesprek door de nachtelijke Gentse straten dwaalde, bekroop me pas echt een claustrofobisch gevoel van machteloosheid. De onverantwoorde, belachelijke oorlogsmisdaden waarover Mohammed vertelde werkten als een bomaanslag in mijn ingewanden. En daar is maar één remedie tegen. Actie.
Het Midden-Oosten conflict kan anders geen makkie zijn om zomaar eventjes aan te pakken? Je was bovendien nog student.
De paniek sloeg mijn profs in de filmschool in Brussel om het hart toen ze hoorden dat ik een kortfilm wou maken over één van de langstlopende tragedies uit de moderne geschiedenis. Maar die angst smolt weg toen ze m'n film te zien kregen. Hij is gedraaid op pellicule, om precies te zijn op 3 bobijnen 16mm. Ik heb nog nooit zo strak moeten regisseren. Dat maakte de ook montageperiode erg kort en uitdagend. Ik ben erg fier op de montage van Two Hands en ik hoop dat de film een korte aanval is op de Kafkaiaanse oorlogsretoriek boven het graf van duizenden onschuldigen. |
|
BIO Fabio Wuytack
Met zijn afstudeerwerk Made in Italy rijfde de jonge documentairemaker Fabio Wuytack al meerdere internationale prijzen binnen. Onder meer op het San Francisco Short Film festival, op het kortfilmfestival van Barcelona en ook op ons eigenste Leuven Kort. Het portret Two Hands, een werk dat hij ook tijdens zijn studies op Sint-Lukas Brussel realiseerde, viel eveneens al meermaals in de prijzen en wordt binnenkort in Cannes vertoond. Tussen zijn drukke agenda als filmmaker werkt Wuytack ook nog als beeldhouwer.
Films & artikels
Made in Italy
Two Hands
Gerelateerd
|
