Kan je ons iets vertellen over jezelf en jouw relatie met kortfilm?

Wel ik ben oorspronkelijk afkomstig van de Engelse midlands en woon sinds een tiental jaar in Schotland. Tijdens deze periode heb ik met allerlei jobs gegoocheld als crew bij kortfilmproducties, hoofdzakelijk voor anderen maar ook enkele van mezelf. Ik werk sinds vier jaar als kortfilmprogrammator bij het Edinburgh International Film Festival, na twee jaar de langspeelfilms te hebben gedaan. Ik ben ook co-directeur van het Inverness Film Festival. Daarnaast doe ik onderzoek naar de geschiedenis van avant-garde film en ben met enkele kortfilmprojecten bezig.

Kende je het Kortfilmfestival van Leuven al?

De laatste jaren heb ik de Leuvense catalogus wel in handen gehad op andere festivals, maar dit wordt mijn eerste bezoek. Ik kijk er echt wel naar uit.

Er loopt ook een special rond Zweedse kortfilms. Zegt je dat iets de Zweedse cinema?

In Schotland zijn we altijd geïnteresseerd geweest in de cinema van de Scandinavische landen. Voor tal van redenen – geografische nabijheid, historische/culturele connecties, gelijkaardige kleine nationale status. Ik zou de Zweedse cinema niet meteen ophemelen, noch cultureel noch naar beleid toe. Maar de Scandinavische films waar ik van houd, hebben een uniek gevoel voor humor en een opwindende, onverwachte en resonerende visuele sensibiliteit. Ik vermoed dat het internationaal succes van individuen zoals Jens Jonsson de Zweedse cinema onder de aandacht heeft gebracht.

Zijn er andere landen waar we moeten naar uitkijken op gebied van kortfilm?

Het is een interessante vraag. Zo konden enkele van ons in de kortfilmwereld een paar jaar geleden al de huidige internationale interesse in de Roemeense cinema voorspellen. Alhoewel, ik denk dat het verkeerd is naar een nieuwe nationale beweging uit te kijken. Ik ben meer geïnteresseerd in individuele filmmakers. Dat gezegd zijnde, Poolse shorts zijn de laatste jaren voor mij bijna nooit teleurstellend geweest. Maar ik heb recent ook enkele heel sterke Duitse en Spaanse kortfilms gezien.

Hoe ziet de toekomst van kortfilmmakers in Schotland er eigenlijk uit?

Traditioneel gezien is de situatie hier vrij goed, met verscheidene productiemogelijkheden die door de overheid gesubsidieerd worden. Momenteel ondergaan we wel een periode van onzekerheid, die al veel te lang aanhoudt. Het nationaal subsidieorgaan ondergaat grote administratieve veranderingen en een aantal van de productiesubsidies zijn stopgezet.
De kortfilm community is hier vrij klein, de meerderheid van filmmakers woont in de omgeving van Edinburgh of Glasgow. We staan dus zeker open voor nieuw bloed en steunen elkaar. Er is weinig concurrentie, zelfs al strijden we allemaal voor dezelfde kleine geldpotten.

Geraken die kortfilms ook bij het Schotse publiek?

Wat het tonen van werk betreft, zijn er enkele goed ingeburgerde kortfilm screenings in de grote steden, die ook andere locaties aandoen. Andere kleinere initiatieven komen en gaan. Op dit moment heeft Schotland geen specifiek kortfilmfestival maar ik hoop daar in de toekomst iets aan te kunnen doen.

In het algemeen genieten Schotland’s regisseurs een grote mate van creatieve vrijheid doordat we ver verwijderd zitten van de Londense scène die erg op de industrie gericht is, maar die vrijheid brengt onvermijdelijk financiële beperkingen met zich mee en misschien een gebrek aan zichtbaarheid.

Wat maakt een kortfilm voor jou bijzonder? Welke criteria vind je belangrijk?

Ik zoek naar films met een onafhankelijke visie (wat dat ook mag betekenen...). Films die ideeën uitdrukken op nieuwe frisse manieren, die iets te vertellen hebben over het medium zelf. Dat is voor mij veel belangrijker dan een ‘tight script’, hoge productiekosten of goede acteerperformances. Ik hou van gedurfde mislukkingen.

Wat zijn voor jou de vijf beste kortfilms ooit? Wat zou je iedereen aanraden?

Onmogelijk te beantwoorden!

-Zakaria – Gianluca & Massimiliano De Serio (2005), een tijdeloze uitdrukking van ontluikend geloof en culturele identiteit, een prachtig understatement.

-Gasman – Lynne Ramsay (1997) – wellicht de meest invloedrijke recente Schotse kortfilm, die wat aan Kieslowski doet denken.

-Ulysse – Agnès Varda (1982) – een fascinerende verkenning van fotografie, geheugen en waarheid.

-The Girl Chewing Gum – John Smith (1976) – grappig, vormelijk subversief, een heel opwindend gebruik van het medium film.

-Zorn’s Lemma – Hollis Frampton (1970) – Met zijn 60 minuten, trekt dit wel wat aan de grens van kortfilm maar het is een kortfilm qua spirit! Een film die de kijker tot engagement dwingt.